Kan een science-fiction-film uit 2010 nu nog steeds goed zijn? Inception van Christopher Nolan bewijst dat het kan. Tenet (2020) kreeg van ons al een ruime 4 sterren en Inception doet daar ook nu nog niet voor onder. Zet je brein maximaal aan en duik in de trippy droomwereld van Leonardo DiCaprio.
Waar gaat Inception over?
Misschien heb je wel eens van deze film gehoord en weet je dat het iets met dromen te maken heeft, maar het verhaal gaat zoveel dieper dan dat. Letterlijk en figuurlijk.
Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) is iemand die bedrijfsgeheimen steelt en doorverkoopt, samen met zijn “collega’s”. Ze stelen niet uit archieven of van computers, maar direct het uit brein van hun slachtoffer. Dom is namelijk een extractor: een gedachtendief van slapende mensen. En als extractie mogelijk is, waarom dan niet ook inceptie?
Wanneer Dom en zijn rechterhand Arthur de opdracht krijgen om in plaats van een gedachte te extraheren te implanteren (inception), zetten ze alles op het spel. Dom kan namelijk om een mysterieuze reden niet terug naar Amerika, naar zijn thuis en familie. Na deze opdracht zou dat allemaal geregeld zijn. Naast dat inceptie al nagenoeg onmogelijk is om écht goed te krijgen, draagt Dom nog een geheim met zich mee dat hem en zijn collega’s in gevaar brengt, iedere keer als ze iemands droom binnengaan.
Hoe ver is Dom bereid te gaan om terug naar huis te keren? En wiens levens zet hij daarbij allemaal op het spel?
James Bond, Ethan Hunt en Frank Ocean
Inception heeft een duidelijke James Bond-achtige sfeer, met een laagje science-fiction eroverheen. Deze film voelt ook zeker als een heist, waarbij het eerste gedeelte vooral gaat over het samenstellen van het juiste team. Daarna barst de actie los (in dromen hoef je je niet aan natuurwetten te houden) en kom je ook steeds meer te weten over Doms hartverscheurende verleden.
Waar de James Bond-films misschien meer gaan over hoe cool 007 wel niet is, maakt Inception duidelijk dat expertise een hoge prijs heeft. Waar Mission Impossible ruimte heeft voor comedy, neigt Inception meer naar het afwisselen van actie met drama. Waar Frank Ocean alles tot in de puntjes uitdenkt, moet Dom Cobb steeds spontaan met een plan B, C en misschien wel D komen.
Inception is meer dan een actiefilm
Ik kwam voor de gave actie-scènes en verfrissende scify, maar bleef voor de emotionele impact en plotwendingen. Net als bij Unbreakable begrijp je het eerste halfuur van de film pas écht als je de hele film gezien hebt. Inception kun je dus zeker makkelijk twee keer achter elkaar kijken (net als Tenet trouwens).
Enerzijds om te zien wat je gemist hebt. Anderzijds om de emotionele impact van dingen die je als willekeurig wegschreef te begrijpen. Enorme mindfuck gegarandeerd! Inclusief open einde.
Ik was al onder de indruk van DiCaprio in Shutter Island (nog zo’n tijdloze klassieker die je 2x kunt kijken) en Inception geeft je precies diezelfde ervaring in een ander genre.
Worldbuilding klopt niet helemaal, maar ach
De actie, emotie en plotwendingen houden het dus ook in de tegenwoordige tijd nog vol. Maar de science-fiction? Die heeft eigenlijk nooit geklopt.
Tijd is trager in dromen, maar waarom het horloge aan het begin van de film dan achteruit loopt…? Je hebt een val-sensatie nodig om wakker te worden, maar waarom DiCaprio dan aan het begin van de film in een bad moet vallen? Zwaartekracht werkt anders in dromen, maar waarom dat dan niet consistent in alle droomlagen is…?
Daarnaast had er veel meer gedaan kunnen worden met het concept van de droomwereld, maar dan krijg je eigenlijk meer een film als Doctor Strange. Dus misschien is het maar goed dat ze dat niet gedaan hebben. Dan zou de hele sfeer anders zijn.
Inception vereist dus wel dat je je hersenen aan zet, maar misschien toch niet voor 100% aan. Veel plezier met opnieuw en opnieuw kijken!
