Recensie Greta: anderhalf uur op het puntje van je stoel

Op het puntje van je stoel zitten, zweterige handen en je zak snoep van de stress binnen enkele minuten naar binnen werken: dat gebeurt er als je naar de nieuwe thriller Greta gaat. Een onschuldige tiener brengt een vergeten tas terug bij een lieve, oudere vrouw. De klik is er meteen en tiener Frances vindt een moederfiguur in Greta. Maar het duurt niet langer voordat die prille ‘moeder-dochter’ liefde verandert in een obsessie.

Waar gaat Greta over? 

Op een doodnormale dag in New York zit Frances in de metro naar huis. Voordat ze uit wil stappen, ziet ze een vergeten tas staan. Ze neemt hem mee en vindt door middel van de identiteitskaart erin, de eigenaar en het adres. Ze besluit hem langs te brengen na tegen een leeg, donker, lost en found kantoortje te hebben gestaard. De tas blijkt de sleutel te zijn voor een ‘moeder-dochter’ relatie tussen Frances en Greta. Frances, die haar moeder net heeft verloren en Greta, wiens dochter in Parijs is gaan studeren. Ze doen leuke dingen samen, praten veel en hebben het voornamelijk gezellig. Totdat Frances een avond komt eten en tientallen andere precies dezelfde soort tassen in een kast vindt staan. Mét allemaal dezelfde inhoud, dezelfde identiteitskaart en stickers van meisjesnamen en hun telefoonnummer erop. Alle alarmbellen rinkelen, maar is het niet al te laat om te ontsnappen?

Klassieke thriller?

Een meisje dat in de val wordt gelokt en gekidnapt wordt, zie je vaker in thrillers. Maar bijna altijd is het een psychopaat die de meisjes lokt, en negen van de tien keer is de creep een man. Bij Greta was het juist zo interessant dat de psychopaat in dit geval een oudere vrouw was, die in eerste instantie gewoon eenzaam leek.

A-list actrices

De algemene samenvatting van Greta op het internet was een ‘B-list thriller, with A-list actresses’. De A-list actrices klopt zeker. Isabelle Huppert kruipt zo goed in de rol van Greta dat je er zelf bijna bang van wordt. Ook de tweeëntwintigjarige Chloë Grace Moretz neemt de rol van de angstige Frances enorm goed op zich. Door de constante plottwists, kon je de hele film niet weten waar het heen ging of hoe het zou eindigen. Zelfs het einde liet nog veel aan de fantasie over. Een B-list thriller was het dus zeker niet.

Conclusie

Wat naar mijn mening een thriller een goede thriller maakt, is dat je de hele film op het puntje van je stoel zit. Dat was bij Greta zeker zo. En ook nog met klamme handjes en een benauwd gevoel. Het is iets wat heel realistisch is; wat heel makkelijk kan gebeuren in de echte wereld. Een paar slaappillen te veel, de vingerafdruk gebruiken om de telefoon te open en vervolgens berichtjes sturen naar de familieleden alsof er niets aan de hand is. Niemand die voor een paar weken iets doorheeft. En juist dat het echt kan gebeuren, is het beangstigende en goede aan deze thriller. Een must-see dus.

Greta

Constante plottwists
3.85

Verhaal

3.5/5

Thrill factor

4.0/5

Cast

4.0/5

Laat een reactie achter

Cassandra

Ook interessant

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.